zondag 12 februari 2017

Zaterdag in het dorp

Een zaterdag in het dorp

De ochtend

De sneeuw die in het dorp lag is allemaal gesmolten. Er liggen hier en daar nog hele kleine beetjes. Het nadeel is dat de grond heel vochtig is en dat gaan we vanochtend goed merken.
De dag begint als zovele. Om 7 uur komt de kleine kat me wakker maken ze wil eten hebben, als ik eenmaal wakker ben komen de 2 honden ook aanstormen.

De eerste gang is naar buiten met allemaal even zeker weten dat ze alles gedaan hebben. Daarna snel het eten klaar maken want men heeft geen zin om te wachten. Als de honden hier eten hebben nog even naar de overkant om daar mijn vriendin haar hond ook eten te geven. Lizy is heel blij als ik het haar kom brengen. Ze komt net lekker uit haar hok gekropen. De nachten zijn nog frisjes.

Dan ga ik nog even terug mijn bed in. De reisdag van gisteren (van Nederland naar huis) zorgt er voor dat ik lekker loom ben. Op bed heb ik nog even rust. De honden zijn lekker aan het buitenspelen. De oude kat ligt nog in het hondenhok in de serre.

De kleine kat kruipt lekker bij mij in mijn armen en zo kan ik nog even heerlijk liggen. Als ik opsta doe ik altijd meteen de houtkachel. Die moet iedere dag schoongemaakt worden. Meestal doe ik het vroeg in de winter dan kan ik hem met de hete kooltjes meteen doorstarten. Dat is gelukkig nu niet nodig. Vroeg genoeg als hij 's middags aangaat.

Als de kachel schoon is heeft mijn vriendin al hout gehaald. Samen zorgen we dat er wat te eten op tafel komt.
Mijn vriendin haar huis heeft geen stroom, geen water en geen badkamer. Wel heeft ze een camping wc tegenwoordig. Na het overlijden van mijn man hebben we besloten allebei een slaapkamer te nemen en de winters in ieder geval samen te wonen. Dat scheelt veel hout en is zeker op de winterdag voor beide gezelliger.

In de zomer ben ik niet thuis en dan zorgt ze dat beide huizen in orde blijven. Het is ook wel leuk af en toe als we haar huis warmstoken samen daar te eten. Heeft wel wat bij kaarslicht. Dan besef je ook dat je nog rijk bent dat ik nog stroom en water heb. Ook al is het soms niet makkelijk.

De honden willen na ons ontbijt wel weer even naar buiten.
Ze rennen vrolijk de deur uit via de hondenluiken. Lekker genieten van het zonnetje.
Dan komt er wat de keuken in gestormd. We kunnen meteen weer beginnen met schoonmaken.










Wat zien ze er mooi uit. Ze hebben plezier voor 10 gehad, maar als ik ze op de foto zet kijken ze heel schuldig.
We hebben snel alles dicht gedaan dus ze kunnen alleen bij ons in de keuken komen.

















We besluiten eerst maar is te gaan kijken wat ze gedaan hebben dat ze er zo uitzien. Achterop het land hebben ze heerlijk gegraven. Trots laten ze ons het resultaat zien.
Ach wat maakt het ook uit.
Wij gaan zo even weg dus mogen ze op het land rondrennen en in de serre. De rest doen we dicht als we weg gaan.

We hebben een uitnodiging gekregen voor het carnaval hier. Het gaat erom welk kind het mooist verkleed komt. Daarbij zoals de uitnodiging zegt : kopje warme thee en lekkere fank (soort oliebol maar dan plat)
We lopen naar het cultuurhuis aan het begin van de straat en komen daar meteen de eerste verkleedde kinderen en volwassenen tegen.


Heerlijk om de kinderen te zien wat hebben ze hun best gedaan om zich te verkleden.
Het is echt heel leuk gedaan de 1 is nog mooier dan de ander.





 Ook de volwassenen mogen meedoen en iedereen moet zeggen waarom hij zo verkleed is. Deze dame is ligt in het ziekenhuis. Ze krijgt roodkapje op bezoek die haar een heerlijk pakketje te eten komt brengen. (hier links op de foto)
De burgemeester leeft zo mee met de dame dat hij haar wat geld (kopieën) gaat brengen. Dan kan ze daarmee wat lekkers kopen.

Een heel geslaagde middag. Jammer dat er niet meer kinderen uit het dorp op af gekomen zijn. Misschien dat ze nu zien wat ze gemist hebben.
Hopen dat er volgend jaar nog veel meer mensen komen.

Hier nog even een foto met een groot deel van de verklede mensen.

We gaan weer naar huis en vrezen dat we de honden weer moeten schoonpoetsen. Het valt mee alleen hun poten zitten onder de aarde, maar dat is er zo vanaf.

De avond valt dus we moeten zorgen dat de beesten en wij wat te eten krijgen en de houtkachel opstoken. Heerlijk lekker warm binnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten